Dziękujemy Wszystkim, którzy włączyli się w Dzieło 40 dni dla Życia i podjęli się modlitwy w obronie życia. Nasza modlitwa będzie płynęła przez 40 dni… 960 godzin… w każdy dzień Wielkiego Postu. Dziś, w Środę Popielcową,
Ks. Biskup Kazimierz Gurda, który objął honorowy patronat nad Stroną Dzieła Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, w godzinach porannych będzie sprawował Eucharystię w intencji ochrony życia i w intencji Dzieła DADP. Dziękujemy
z całego serca Ks. Biskupowi! Dziękujemy również tym, którzy duchowo adoptowali poczęte życie i modlą się w jego intencji codziennie przez dziewięć miesięcy. Niech Pan Bóg Wam wszystkim błogosławi!

Idea 40 dniowej krucjaty modlitewnej “40 Dni Dla Życia” zrodziła się w Stanach Zjednoczonych. Tam właśnie katolicy modlą się przez 40 dni przed klinikami aborcyjnymi. Bezustannie – w dzień i w nocy.

Ta skoordynowana, międzynarodowa kampania, jest prowadzona dwa razy do roku w wielu miejscach naszego globu. Wzięły w niej udział setki tysięcy ludzi. Do jej sukcesów należy zaliczyć zamknięcie dziewięciu ośrodków aborcyjnych oraz odejście z przemysłu aborcyjnego co najmniej 43 pracowników, w tym Abby Johnson, byłej dyrektorki jednego z oddziałów Planned Parenthod (największej w Stanach Zjednoczonych organizacji propagującej aborcję). Jednak najlepszą wiadomością jest fakt uratowania od aborcji 3599 dzieci i ich matek (dane z roku 2011). W ubiegłorocznej edycji w inicjatywie wzięło udział ponad 250 miast w 9 krajach na świecie.

W tym roku pragniemy przez 40 dni Wielkiego Postu modlić się w intencji ochrony i obrony życia. 40 dni to 960 godzin modlitwy! I tyle osób potrzebujemy, by odbyła się ta Krucjata!

Bądź jedną z tych 960 osób! Zgłoś się i módl wraz z nami!

Wystarczy, że wpiszesz poniżej swoje imię i adres mailowy. W odpowiedzi dostaniesz datę i godzinę, która będzie Twoją jedną godziną modlitwy dla Życia w ciągu 40 dni.   Może to być na przykład Modlitwa Różańcowa. Dla zachowania ciągłości modlitwy podawane godziny nie będą się powtarzać.

[contact-form]

W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi dnia i godziny modlitwy przypominamy, że godziny są wysyłane przez administratorów DADP wyłącznie drogą mailową z adresu adopcja.dziecka@gmail.com. Zostały wysłane odpowiedzi na zgłoszenia osób, który wypełniły formularz do 19 lutego włącznie. Na pozostałe zgłoszenia odpowiedzi będą wysyłane systematycznie. Bardzo prosimy o cierpliwość i wyrozumiałość.

Jeśli znasz osoby, które mogłyby zaangażować się w “40 Dni Dla Życia”, poprzez 1 godzinę modlitwy, a nie mają dostępu do internetu, pomóż im i zgłoś te osoby!

I przekażcie te informację dalej!

Ruszamy już za 2 dni!!!

Poniżej zamieszczam najczęstsze wątpliwości wraz z odpowiedziami:

1. “Czy mogę włączyć się do akcji jeśli mam adoptowane duchowo dziecko?” – Odpowiedź: Tak. Duchowa Adopcja i 40 Dni Dla Życia to dwie oddzielne Akcje, choć obie służą życiu.

2. “Jak często będę musiała się modlić?” – Odpowiedź: Krucjata przewiduje, że zgłaszasz się na JEDNĄ godzinę modlitwy w ciągu tych 40 dni (czyli w odpowiedzi na zgłoszenie nadejdzie wiadomość o Twoim czasie modlitwy, np. 23 lutego (czwartek) od godz. 15 do 16).

3. “Gdzie należy się modlić? Pod szpitalem, w kościele czy w domu?” –  Odpowiedź: Za pomocą strony jednoczymy się z na tej modlitwie z różnych stron Polski, dlatego niemożliwe jest byśmy modlili się w jednym miejscu. Nie będziemy modlić się pod szpitalami. Najlepszym miejscem jest Kościół lub inne miejsce (np. dom), w którym przez godzinę będziesz mógł/mogła w spokoju oddać się modlitwie.

4. “Jaką modlitwą należy się modlić?” – Odpowiedź: Nie ma narzuconej modlitwy, jednak polecamy Modlitwę Różańcową i Koronkę do Bożego Miłosierdzia. By właśnie przez ręce Najświętszej Mamy Pana Jezusa i przez Miłosierne Serce Pana Jezusa wypraszać łaski w obronie życia poczętego i wszystkich osób, które bezpośrednio narażają niewinne życie, jak i polecając Panu Bogu wszystkich oddanych walce o życie nienarodzonych. Warto również(jeśli jest taka możliwość) swoją godzinę modlitwy spędzać przy Adoracji Najświętszego Sakramentu.

5. “Czy jest to akcja Kościoła rzymskokatolickiego?” – Odpowiedź: Tak, modlitwa zrzesza osoby z Kościoła rzymskokatolickiego.

6. “Wysłałam zgłoszenie kilka dni temu, kiedy mogę spodziewać się wiadomości o dniu mojej modlitwy?” – Na dzień dzisiejszy, tj. 22 luty, wysłane zostały wiadomości do osób, które wypełniły formularz do 19 lutego włącznie.

7. “Wysłałam zgłoszenie przed 18 lutym, a dotąd nie otrzymałam odpowiedzi” – Odpowiedź: Prawdopodobnie Twój adres e-mail został źle podany (było 13 takich zgłoszeń). Wypełnij formularz ponownie, sprawdzając czy adres został poprawnie wpisany.

8. “Martwię się, że nie otrzymam na czas wiadomości o moim dniu modlitwy” – Odpowiedź: Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Na dzień dzisiejszy, tj. 22 lutego wysłano odpowiedzi na zgłoszenia, które zostały wysłane do soboty 19 lutego włącznie.

Rok 2012 po Narodzeniu Chrystusa. „A żył w (…) człowiek, imieniem (…).. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał Królestwa Bożego, a Duch Święty spoczywał na nim. (… ) A gdy Rodzice wznosili Uratowane dzięki Jego modlitwie Dzieciątko, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa i przez Chrzest Święty włączyć je do Wspólnoty Kościoła, on wziął je w objęcia, błogosławił Boga i mówił…
Życzę Ci, abyś w tym lub przyszłym Życiu wziął w objęcia dzieciątko, które uratowałeś dzięki swojej modlitwie.

Temat rzeka. Człowiek stracił wartość. Życie można kupić, można sprzedać, jest „towarem”, na kupno którego nie trzeba być już elitą. Handel ludźmi, organami, płodami… chyba nie ma już sfery, której człowiek by nie naruszył. Nie dziwią wiadomości o samobójstwach i morderstwach. Nie przerażają doniesienia o maltretowaniu i znęcaniu. Mówi się o prawach. Do życia za wszelką cenę. Nie mówi się o życiu. Tylko o prawie życia. Prawo z plasteliny, którą kształtuje się na potrzeby zainteresowanych. Chcę – robię – mam.

Aż któregoś dnia zaczyna niszczyć i siebie. Znęca się nad własnym ciałem, okalecza je, nie daje pożywienia, albo daje w nadmiarze. Wlewa w siebie hektolitry etanolu, albo wstrzykuje coś dla poprawy życia, bo nie potrafi już żyć bez pobudzania, bez nadmiernych emocji, chce tylko więcej i mocniej. Młody, zdrowy a popełniając zamach na swoje życie po stracie dziewczyny, rozbijając się na motorze, nie może już nawet zostać dawcą narządów.

Zamknij oczy i spróbuj wyobrazić sobie jak patrzysz w oczy ładnej dziewczyny. Przyszła do sklepu kosmetycznego z zamiarem zakupu kremu odmładzającego. Patrzysz na nią z perspektywy wysokości półki, nieco dziwnie, ale nie masz wyjścia. Twoi rodzice zadecydowali, że nie jesteś im potrzebny, więc usunęli Cię z wnętrza mamy, długo po tym, gdy zaczęło bić twoje serduszko… żeby nie na marne, więc wykorzystano płód do ulepszania kosmetyków… Albo inaczej – rodzice bardzo chcieli mieć dziecko, ale tylko jedno, więc wybrali najlepsze z nadających się, poczętych metodą In-vitro dzieci, najładniejsze, najzdrowsze, takie z obrazka, a resztę rodzeństwa zamrozili… bo może kiedyś się przydacie, w razie gdyby wasze organy były potrzebne… więc tkwisz w zamrażarce, gdy w tym czasie Twoja siostra uczy się jeździć na swoim pierwszym, czerwonym rowerku…

Nie dramatyzujmy aż tak… Urodziłeś się, wychowałeś i swoje dzieci, doczekałeś się wnuków, ale zdarzył się ten ów nieszczęśliwy wypadek. Nie jesteś już samodzielny, wciąż potrzebujesz pomocy, patrzysz jak rodzina pomaga Ci z odrazą, boli ale nie dziwisz się im, przecież to jest takie nieestetyczne. Starość jest nieestetyczna i choroba i niedołęstwo też. Nie dziwisz się, że przenoszą Cię do domu opieki, nie zdziwisz się, że za kilka tygodni zaproponują Ci ulgę w cierpieniu, zaproponują Ci bardzo estetyczną śmierć…

Krzyczysz zdecydowane „tak”, gdy pytają Cię o prawa innych. Czy będziesz miał tyle sił, by ochronić własne życie, gdy inni zadecydują za Ciebie, że Twój czas się skończył?

Mamo… Tato… Jak mam Was przekonać, że będę Waszym kawałkiem Nieba tu na ziemi, gdy tylko pozwolicie mi się narodzić? Jeśli pozwolicie mi się narodzić…

Zagubione owce odnalazły swojego Pasterza. Bóg zapłać!

Poczytać o niej można w Piśmie Świętym, więc po co o niej pisać? Ano właśnie po to, by zasiać to ziarno zainteresowania, by po to Pismo Święte wreszcie sięgnąć i poczytać właśnie o Rodzinie Świętej. Ale nie o tej którą nosimy w naszych głowach jako obraz rodziny niczym z obrazka – złożone rączki, uśmiechy na twarzach i subtelne spojrzenia. To jest nasze złudne wyobrażenie. Święta Rodzina swoją świętość zawdzięcza pokorze i walce o wypełnianie Woli Bożej. Święty Józef – nie przestraszył się, nie oddalił Maryi, ale zaopiekował się nią i Jezusem, co więcej walczył o Jego życie, gdy uciekali z Betlejem, nie pozwolił by stała się krzywda dziecięciu ani Jego Matce, nauczył Syna wszystkiego co potrafił. A Maryja? Matka, która czuwa tuż obok swojego Dziecka, jest na wyciągnięcie ręki, ale zawsze w cieniu, prowadzi Syna, jednocześnie pozwalając się prowadzić. Święci Rodzice – tak mocno zapatrzeni w Słowo i Wolę Boga Ojca, że przeszli przez wichry życia, by stać się naszymi orędownikami.

Święta Rodzina dziś? Moja? Ja nie mam świętej rodziny, może wcale nie mam rodziny… każdy żyje dla siebie, nikt nikogo nie zauważa, czasem myślę, że lepiej by było gdybym się w ogóle nie urodził… Czy moja rodzina może być święta? Nie, to jakiś żart. Oczywiście, że nie!

Oczywiście, że tak… czasem, by ukazać rodzinie Boga potrzeba byś wyrzekł słowo wiary, byś ukazał najbliższym swoje świadectwo. To nie jest proste. Ale walczysz o ich życie wieczne, o ich nawrócenie… Całe Niebo będzie towarzyszyć Ci w tej walce, a nawet jeśli serca Twoich najbliższych pozostaną zatwardziałe, nie wiesz nigdy czy właśnie Twoje słowa nie sprawią że Pan Bóg kiedyś do nich dotrze…

Świętej Rodzinie nie było łatwo. Naszym rodzinom również łatwo nie jest. Oni mieli Boga i my mamy Boga jako naszego największego wspomożyciela w walce o świętość. Józef i Maryja walczyli z przeciwnościami, walczył i sam Pan Jezus… Czy Ty, jako rodzic, jako dziecko walczysz o Pana Boga w swojej wspólnocie rodzinnej?

Nie bójcie się prosić św. Józefa, Najświętszej Dziewicy Maryi i samego Pana Jezusa, by uczyli Was stawania się Rodziną…

W końcu, trzeba uczyć się od najlepszych…

28 grudnia – Święto Świętych Młodzianków, Męczenników

Święci Młodziankowie… Święte Dzieci, które choć nie znały Chrystusa, zginęły za Chrystusa. Nie ochrzczone z wody a jednak chrzest przyjęły. Chrzest Krwi. Mali Męczennicy – Wielcy Orędownicy… tam w Niebie. Za kim orędują? Myślę, że za tymi maleństwami, którym nawet nie było dane światła słonecznego zobaczyć i za ich starszymi kolegami i koleżankami… i za ich oprawcami… rodzicami, lekarzami… o Miłosierdzie Boże dla nich.

Święci Młodziankowie nie mają żalu ani do Heroda ani do oprawców. Radują się Niebem… pewnie są tam ze swoimi rodzicami, rodzeństwem, bliskimi… A może wyprosili Łaskę nawrócenia dla któregoś ze swoich oprawców?
Święci Młodziankowie… Módlcie się też i za nami, byśmy umieli życie przyjmować i szanować je jako Dar… Boży Dar od poczęcia aż po naturalną śmierć…
Mali Męczennicy… Święci Orędownicy…

Nie bój się zaopiekować maleńkim Jezusem. Niech Maryja i Józef odpoczną. Ilekroć pragniesz znaleźć się bliżej Prawdy Świąt Bożego Narodzenia, tylekroć wchodź do betlejemskiego żłóbka…:)

Rok 2011. Mała miejscowość w sercu Polski. W każdym domu spożyto już Wieczerze Wigilijną, było dwanaście potraw, elegancko ubrana rodzina, tradycyjny opłatek, obowiązkowo prezenty… szkoda że to wszystko obkupione kilkutygodniowymi przygotowaniami… sezon otwarty wraz ze zdjęciem zniczy, szybko postawione kolorowe, sztuczne drzewka gdziekolwiek się nie spojrzy… rodzinne zmagania z zakupami, znalezieniem miejsca na parkingu przed sklepem, szorowanie mieszkania, jakby cały rok wszyscy nic nie robili, do tego ciągłe kłótnie i spory, bo wszyscy coraz bardziej poddenerwowani, jeszcze gazeta z programem, by obejrzeć znany na pamięć film o przygodach świątecznych, resztkami sił upieczony piąty makowiec, którego nikt nie zechce już zjeść, zaopatrzenie w kilka „łyków” procentów, no bo rodzina się zejdzie na drugi dzień…w odtwarzaczu lecą zagraniczne piosenki o śniegu i ostatnich świętach, które były… w sumie takie same. Bo nic się nie zmieniło. Prezenty też nawet w tym samym tonie poszukiwane.
Ale wszystko się udało. Teraz tylko tradycyjna Pasterka i jutro wszyscy oddadzą się błogiemu lenistwu. Bo przecież tyle zachodu z tymi świętami, więc teraz w spełnieniu siebie można wreszcie świętować… No ale żeby nie było… dzieci wypchnięto do spowiedzi, mama przed świętami jeszcze kazała tematy w zeszycie do religii podkreślić, bo przecież zaraz Ksiądz po kolędzie będzie chodził… sama do spowiedzi nie bardzo chciała iść, o mężu to już nie wspominając, ale dzieciaki tak patrzyły że one nie pójdą jak rodzice nie pójdą i w końcu dali się przekonać, przypominając sobie na szybko formułkę spowiedzi po drodze i złorzecząc w kilometrowej kolejce do konfesjonału… ale zaliczona, więc wreszcie nikt nie będzie patrzył… byłem, byłem, więc z daleka ode mnie do przyszłego roku… wrócił i najstarszy syn do domu. Student. Duma rodziny. O spowiedzi zapomniał, ale cała rodzina szła do Komunii w czasie Pasterki to i on poszedł… bo jak by to wyglądało…

W tym roku Pan Jezus przychodzi na świat. Teraz i tu. Nie żeby go potępić ale aby go zbawić. Małe dzieciątko, niejedna mama powiedziałaby takie słodziutkie maleństwo, z takimi rączkami wyciągniętymi, słodko się uśmiechające… Bóg nie narodził się po to by leżeć jako plastikowa lalka na każdej wystawie sklepowej, nie potrzebuje choinki, ani iluminacji wokół domu… Bóg który schodzi na ziemię by stać się człowiekiem wpada w złości do naszych świątyń domów i wywraca nasze stoły i ozdoby… bo w Świątyni Rodziny są tylko kupcy i oszuści…
By przyjąć Chrystusa pod swój dach serca, by zrobić Mu choć marny żłóbek wśród zakrętów naszego serca nie wystarczy je udekorować… bo śmietnik nadal nim będzie, a dodatkowe odświeżacze powietrza tylko pogorszą smród…. Pan Bóg nie mówi byśmy nie świętowali… Przeciwnie – pragnie byśmy trwali w JEGO RADOŚCI, ale po pierwsze Nie będziesz miał Bogów cudzych obok Mnie… a jeśli już od Narodzin Pana Jego miejsce jest za stertą prezentów, to nigdy nie pozwolimy by było bliżej, a co dopiero na pierwszym miejscu… czy to znaczy że trzeba być ubogim? Nie. Pan błogosławi. To co jest prawdziwe, uczciwe, godne i czyste. To, co mówi Panu Bogu tak. Wszystko inne od złego pochodzi… warto się zastanowić, co zewnętrznie przeżyte w te Święta mówi małemu Bogu „tak”…
Idąc dalej… w roku liturgicznym życie Pana Jezusa szybko się posuwa… za kilka dni Ofiarowanie, potem już tylko kilka tygodni do czterdziestu dni spędzonych na pustyni… Mały Jezus który rodzi się w naszych sercach co roku, bardzo szybko musi w naszym życiu dorosnąć by stać się mężczyzną który z odwagą i mądrością godzi się iść na Krzyż… nie można mieć w sercu i Malutkiego Jezusa i Chrystusa Ukrzyżowanego zarazem, bo to Jest Jedna i ta sama Osoba… dlaczego to Przyjście w takim razie dzieje się w naszym życiu co rok? Bo Pan uniża się we Wspomnienie Swojego przyjścia i odejścia tak często jak bardzo potrzebują tego nasze serca… najprościej… w Sakramencie Pokuty i Pojednania… – człowiek oddając się Prawdzie pozwala by narodził się w nim samym Sam Bóg, i umarł stary, pełen grzechu człowiek… Jezus w stajence i Jezus na Krzyżu to Ten Sam Jezus.
Święta Bożego Narodzenia. Święta Narodzenia Zbawienia Świata. Początek, Który wypełnił zapowiedzi wielu proroków, który skończył stary Testament i wraz ze swoim przyjściem rozpoczął nową Erę i od tego czasu człowiek zaczął liczyć czas na nowo, bo wszystko stało się Nowe… Ten Który pozostawił po Sobie uzdrowionych, uwolnił opętanych, zabrał rybaków, którzy umiejąc patrzeć pod powierzchnię wody najlepiej nadawali się do nauki patrzenia sercem, zebrał wszystkich Apostołów, powywracał stoły bankierów, a potem w pełni świadomie wjechał z bólem serca wśród wiwatujących i wołających na Jego cześć Hosanna… umył uczniom stopy, spożył z nimi Wieczerze, przekazał im jak i dlaczego mają łamać chleb i pić wino… oddał się woli Ojca i pozwolił by odebrano Mu godność człowieka, by obdarto Go ze wszystkiego co posiadał, oddał życie na Krzyżu, wypowiedział siedem słów które otworzyły wszystkim śmiertelnikom drzwi do życia w niebiańskiej wieczności… Ten Który na Krzyżu gdzie nie istniał czas spotkał się z każdym, z każdym człowiekiem… Ten Który wygrał walkę z szatanem… Ten Sam Który na początku narodził się w lichej stajence…
Pan zaskakuje… Tak jak zaskoczył Maryję, która poczęła z Ducha… która zaufała wbrew zdrowemu rozsądkowi… Tak jak zaskoczył Świętego Józefa, który odważył się usłyszeć głos Boga… który również zaufał…
Nie bójmy się pozwolić by w naszym sercu narodził się Mały Jezus, Ten Sam który powywraca stoły w naszym życiu, Ten który nie pozostał niemowlęciem, bez umiejętności mówienia… nie takiego Boga przyjmujemy, który tylko słucha nas jako Dziecko… przyjmujemy do serca Boga który mówi konkretnie, dobitnie, który mówi że nie można służyć Jemu i mamonie… że trzeba wybrać… aż po Krzyż… bo od Narodzenia Pana niedaleko jest już w roku liturgicznym do Zmartwychwstania… w życiu człowieka niewiele jest czasu by wybrać…

A gdyby Bóg się nie narodził? – Jaka tragedia dotknęłaby świat…?
A jeśli Bóg po raz kolejny nie narodzi się w moim życiu? …