Archive for the ‘Kościół’ Category

W uroczystość Zwiastowania Pańskiego, przypadającą  25 marca, Kościół przeżywa Dzień Świętości Życia.

zwiastowanie

W tym dniu w sposób szczególny spoglądamy nie tylko na swoje życie, które jest wielkim darem Stwórcy. Nadarza się też dobra okazja, by zatroszczyć się o życie tych najbardziej bezbronnych, poczętych, ale jeszcze nienarodzonych, którym grozi zagłada. W intencji dziecka zagrożonego w łonie matki zabiciem możemy podjąć Duchową Adopcję.

Dzień Świętości Życia został ustanowiony w odpowiedzi na słowa Jana Pawła II z encykliki Evangelium Vitae JPIIogłoszonej 25 marca 1995 roku. Czytamy w niej: „proponuję (…) aby corocznie w każdym kraju obchodzono Dzień Życia (…). Jego podstawowym celem jest budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i w społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia w każdym momencie i każdej kondycji. Należy zwłaszcza ukazywać, jak wielkim złem jest przerywanie ciąży i eutanazja, nie należy jednak pomijać innych momentów i aspektów życia, które trzeba kazdorazowo starannie rozważyć w kontekście zmieniającej się sytuacji historycznej” (nr 85). W odpowiedzi na apel Jana Pawła II 293. Zebranie Plenarne Episkopatu Polski podjęło uchwałę na podstawie, której już od 17 lat oficjalnie  obchodzimy Dzień Świętości Życia.

W tym dniu najczęściej podejmowana jest 9-miesięczna modlitwa – Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego. Polega na codziennym odmówieniu jednej dziesiątki różańca oraz krótkiej modlitwy. Wszystkie informacje dotyczące modlitwy oraz przyrzeczenia są dostępne tutaj. Odpowiedzi na najczęstsze wątpliwości zamieszczono w zakładce Wszystko o DADP. Informacje można uzyskać również poprzez skrzynkę mailową – adopcja.dziecka@gmail.com

Godzina Łaski

Posted: 07/12/2014 in Kościół, modlitwa
Tagi: ,

8 grudnia w Święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, w południe każdy będzie mógł prosić we własnych, szczególnych intencjach w tzw. Godzinie Łaski dla całego świata.
Dlaczego?
Otóż Matka Boża Róża Mistyczna, objawiając się w Święto Niepokalanego Poczęcia, 08 grudnia 1947 r., pielęgniarce Pierinie Gilli w Montichiari we Włoszech powiedziała: „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 08 grudnia, w południe obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą masowe nawrócenia. Dusze zatwardziałe i zimne jak marmur poruszone będą łaską Bożą i znów staną się wierne i miłujące Boga. Pan, mój Boski Syn Jezus, okaże wielkie miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą się modlić za bliźnich. Jest moim życzeniem, aby ta Godzina była rozpowszechniona. Wkrótce ludzie poznają wielkość tej Godziny Łaski. Jeśli ktoś nie może w tym czasie przyjść do kościoła, niech modli się w domu”.

Już po raz trzeci zapraszamy do włączenia się we wspólną modlitwę, którą będziemy zanosić przez cały czas trwania Adwentu. Pragniemy modlić się zarówno za dzieci, które mają się narodzić, za już narodzone jak i za ich rodziców. Będziemy prosić również o przemianę serc wszystkich ludzi, dla których życie jest wartością podważalną.

Przez 25 dni Adwentu spotkamy się z 25. dziećmi cierpiącymi na różnorodne, wrodzone niepełnosprawności i choroby a także z dziećmi, które zmagają się z trudnymi sytuacjami. Spróbujemy przyjrzeć się jak żyją, z jakimi trudnościami się zmagają i co to oznacza dla nich i dla ich rodziców. Każdego dnia przybliżać będziemy historię innego dziecka. Jednocześnie modlić się będziemy za te wszystkie dzieci, które są doświadczone takim stanem oraz za te, które z podobnymi problemami przyjdą na świat.

Patronat honorowy akcji adwentowej objął
Ks. Biskup Kazimierz Gurda

 Patronat medialny objęło Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy

Co oznacza włączenie się w akcję adwentową?
Włączenie się w akcję adwentową zakłada codzienne zapoznanie się z rozważaniem dotyczącym niepełnosprawności bądź choroby dziecka oraz odmówienie stałej modlitwy. Całość powinna zająć ok. 5 minut dziennie.

Przez ile dni trwa modlitwa?
Modlitwa trwa przez cały Adwent, w tym roku są to 25 dni, od 30 listopada do 24 grudnia włącznie.

Gdzie i której godzinie będzie odmawiana?
Miejsce i czas modlitwy zależy od własnego wyboru. Proponujemy odmawianie modlitwy w obecności Najświętszego Sakramentu.

Kto może się włączyć?
W modlitwę może włączyć się każdy. Zachęcamy do podejmowania modlitwy także przez dzieci, całe rodziny, Wspólnoty oraz Parafie.

 

Spotkaliśmy się z ogromną życzliwością i wsparciem w czasie tegorocznej,  ogólnopolskiej akcji wielkopostnej
„40 Dni Dla Życia”. Mamy nadzieję, że i akcja adwentowa spotka się z przychylnością i zaangażowaniem wielu serc, dlatego też prosimy o rozpowszechnianie i zachęcanie do wzięcia udziału w tej modlitwie.

Jeśli znasz osoby, które mogłyby zaangażować się w modlitwę, a nie mają dostępu do Internetu, pomóż im i zgłoś je!

Jak można pomóc, by akcja dotarła do wielu osób?
Ogromnie potrzebujemy Waszej pomocy! A można pomóc poprzez:.

zachęcanie rodziny, przyjaciół, znajomych do wzięcia udziału w modlitwie,
– poprzez udostępnienie naszej strony na portalu społecznościowym facebook: http://www.facebook.com/pages/Duchowa-Adopcja-Dziecka-Pocz%C4%99tego/138155636288047

Janie Pawle II

Posted: 26/03/2014 in Kościół, ważne
Tagi: ,

 

JPII

Przygotuj się z nami na kanonizację Sługi Bożego, Papieża Jana Pawła II

Napisz Kim był, Kim jest dla Ciebie Ojciec Święty Jan Paweł II. Za co Mu dziękujesz, czego Cię nauczył, czym odmienił Twoje życie. Podziel się świadectwem obecności Jana Pawła II w Twoim życiu.

Zapewne chciałbyś napisać wiele, ale prosimy Cię o możliwie krótką wypowiedź – będziemy mogli wtedy stworzyć niepowtarzalną grafikę.

Prosimy napisz w swoim poście o czym chcesz napisać, o Życiu, Dziecku czy o 40 Dniach Dla Życia

9728W celu wytrwania w łasce uświęcającej i dla uproszenia potrzebnych łask, polecamy Nabożeństwo Trzech Zdrowaś Maryjo. Polega ono na odmawianiu codziennie rano i wieczorem trzech Zdrowaś Maryjo. Przy każdym Zdrowaś… należy myśleć o Trzech Osobach Trójcy Przenajświętszej i dziękować Bogu za przywileje udzielone Najświętszej Pannie: za potęgę od Boga Ojca, mądrość od Syna Bożego i miłosierdzie od Ducha Świętego.

Po trzech Zdrowaś Maryjo zawsze należy odmówić z gorącym pragnieniem krótki akt strzelisty: „O Maryjo, moja dobra Matko – zachowaj mnie dziś (albo tej nocy) od grzechu śmiertelnego”.

Jest wiele świadectw, również naszych osobistych, które przekonują o skuteczności tego nabożeństwa. Chcemy zachęcić wszystkich do jego rozpowszechniania, na co niewątpliwie zasługuje ze względu na swoją skuteczność, chwałę oddawaną Bogu w Trójcy Jedynemu i cześć składaną Najświętszej Maryi Pannie.

Szeroki opis, historię, świadectwa oraz nowennę Trzech Zdrowaś Maryjo zawiera broszurka „Nabożeństwo Trzech Zdrowaś Maryjo” – na podstawie wydania: Siostry Wizytki, Kraków 1939r.

Spowiedź po aborcji…

Posted: 26/07/2013 in Kościół, ważne
Tagi:

Uwolnienie od kary za dokonanie przestępstwa aborcji

Pozbawienie życia przez fakt powodujący przerwanie ciąży został zakwalifikowany do grupy przestępstw kanonicznych wymierzonych przeciwko życiu i wolności człowieka. W sposób szczególny prawodawca odnosi się do przestępstwa usunięcia ciąży, kiedy stwierdza, że kto powoduje przerwanie ciąży, po zaistnieniu skutku, podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa – ekskomunika latae sententiae (por. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1398). Tak więc do zaistnienia czynu przestępczego prawo wymaga skutecznego usunięcia ciąży. Nie ma znaczenia fakt, w jaki sposób została zadana śmierć poczętemu dziecku, czy jeszcze w łonie matki, czy też poza nim (np. po nienaturalnym wywołaniu porodu). Natomiast nie zaistnieje przestępstwo, gdy podjęte czynności medyczne i inne nie zostały zainicjowane lub podjęte wyłącznie w celu dokonania aborcji, lub nie zmierzały do zabicia nienarodzonego dziecka, chociażby w działaniach ubocznych przyczyniły się do śmierci dziecka. Brak okoliczności zaciągnięcia kary nie zwalnia osoby winnej z zaciągnięcia ciężkiej winy i odpowiedzialności moralnej.

Ekskomunika uważana jest za najbardziej surową karę kościelną. Dosięga ona katolików za szczególnie ciężkie przestępstwa i pozbawia dóbr, jakimi Kościół dysponuje do osiągnięcia zbawienia wiecznego oraz praw, które wierni posiadają w Kościele na mocy chrztu, a także sprowadza wyraźnie określone prawem skutki, które są nierozdzielne. Ekskomunika powoduje:

1) Zakaz jakiegokolwiek uczestnictwa ministerialnego w sprawowaniu Ofiary eucharystycznej lub jakichkolwiek obrzędach (ceremoniach) kultu;

2) Zakaz sprawowania sakramentów lub sakramentaliów i przyjmowania sakramentów;

3) Zakaz sprawowania urzędów kościelnych, posług i innych zadań oraz wykonywania aktów władzy rządzenia.

W Kościele łacińskim ze względu na sposób wymierzania kar rozróżnia się kary wymierzane przez sędziego lub kompetentnego przełożonego – ferendae sententiae (czyt. ferende sentencje) i wymierzane na mocy prawa przez sam fakt popełnienia przestępstwa – latae sententiae (czyt. late sentencje). Podział ten właściwy jest wyłącznie w prawie karnym Kościoła łacińskiego. Nieznany jest w ustawodawstwach świeckich, albowiem nie przewidują one tego rodzaju wymiaru kar, aby wiązały one sprawcę w chwili popełnienia przestępstwa. Przy karach ferendae sententiae wyrok zapada po oskarżeniu sprawcy, jego obronie i udowodnieniu przestępstwa. Natomiast kara latae sententiae jest wymierzana przestępcy przez sam fakt popełnienia przestępstwa. Istotna cecha kary latae sententiae polega na tym, że zaciąga się ją automatycznie na mocy prawa z chwilą popełnienia przestępstwa.

Należy wyjaśnić, że za skuteczne usuniecie ciąży karę ekskomuniki latae sententiae mogą zaciągnąć następujące osoby:

1)      matka, która sama usunęła ciąże przez zastosowanie specjalnych środków chemicznych, celowe działania fizyczne, czy też celowe, świadome i dobrowolne poddanie się zabiegowi chirurgicznemu;

2)      wszyscy, którzy świadomie, dobrowolnie i skutecznie dokonują zabiegu zmierzającego wprost do przerwania ciąży (np. lekarz, położna, pielęgniarka i to niezależnie od tego, czy działają z własnej woli czy też skutecznie realizują zlecenie innych osób);

3)      wszyscy wspólnicy konieczni w tym przestępstwie, którzy swoim działaniem skutecznie przyczyniają się do usunięcia żywego płodu z łonu matki (a więc: wydający skierowanie na zabieg, radzący z zaangażowaniem, aby usunąć dziecko, z przekonaniem namawiający do tego czynu, dostarczający środków finansowych na dokonanie aborcji). Są to wspólnicy, a więc osoby konieczne do integralnego zaistnienia skutku przestępstwa. Tak więc karze ekskomuniki podlegają zarówno sprawca, jak i bezpośredni współpracownicy. Dlatego, gdy aborcji dokonuje się w szpitalu karze podlega lekarz, pielęgniarka, instrumentariuszka, których pomoc jest konieczna do popełnienia tego czynu.

Przepisy prawa karnego należy interpretować ściśle, dlatego lista sprawców przestępstwa ogranicza się do tych osób, które przyczyniły się do zaistnienia czynu przestępczego w sposób skuteczny i bezpośredni.

Nie następuje popełnienie przestępstwa, kiedy mamy do czynienia z samoistnym poronieniem poczętego życia, kiedy kobieta zostaje poddana zabiegowi chirurgicznemu i operacyjnemu po medycznym stwierdzeniu obumarcia płodu lub ciąży martwej i pozamacicznej. Również nie zaistnieje przestępstwo, kiedy osoba sama lub w porozumieniu z innymi planuje dokonanie przerwania ciąży, a czyn nie został materialnie uskuteczniony. Choć w takich okolicznościach należy mówić o popełnieniu grzechu ciężkiego i zaciągnięciu ciężkiej winy moralnej przeciwko piątemu przykazaniu Dekalogu.

Osoba, która zaciągnęła karę ekskomuniki za dokonanie przestępstwa aborcji, samodzielnie lub jako integralny wspólnik czynu przestępczego, może prosić kapłana z okazji jego sakramentalnego posługiwania o pojednanie z Bogiem i wspólnotą Kościoła. Przy ocenie należy jednak pamiętać, że każda aborcja sama z siebie jest przestępstwem, przez co jeśli ktoś popełnia kilka aborcji, popada w karę ekskomuniki tyle razy, ile dopuścił się tego przestępstwa. Dopiero kiedy ustanie upór, odbywający karę posiada prawo być z niej zwolniony (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1358). Kara nie jest zastrzeżona, przez co może być zniesiona przez ordynariusza miejsca w relacji do jego podwładnych, którzy się znajdują na jego terytorium lub na którego terytorium zostało popełnione przestępstwo. W czasie posługiwania w ramach sakramentu pokuty kara może być odpuszczona przez:

1)      Każdego Biskupa (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1358 § 2);

2)      Penitencjarza, nawet gdy chodzi o wiernych, znajdujących się na terenie diecezji, jednakże do niej nie przynależący (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 508 § 1);

3)      Kapelani szpitali, więzień i podróży morskich mogą rozgrzeszyć, jedynie w tych miejscach, każdego wiernego, z ekskomuniki (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 566 § 2);

4)      W przypadkach, gdy dla penitenta okaże się uciążliwe pozostanie w stanie grzechu ciężkiego, jest możliwe, że winę odpuści spowiednik zgodnie z przepisem kan. 1357 Kodeksu Prawa Kanonicznego;

5)      Każdy kapłan, nawet pozbawiony upoważnienia do spowiadania, ważnie i godziwie rozgrzesza każdego wiernego w sytuacji niebezpieczeństwa śmierci z każdej kary i wszystkich grzechów (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 976).

Celem ujednolicenia na terenie całej Polski uprawnień do uwalniania z ekskomuniki latae sententiae, w którą wpadli dopuszczający się skutecznie czynu przerwania ciąży, Konferencja Episkopatu Polski na sesji Biskupów Diecezjalnych, określiła następujące osoby, które z dniem 23 kwietnia 1984 r. otrzymały upoważnienie do uwalniania z zaciągniętej ekskomuniki:

  1. księża dziekani i wicedziekani,
  2. proboszczowie i administratorzy parafii,
  3. wszyscy kapłani spowiadający w kościele katedralnym oraz w sanktuariach określonych przez biskupa diecezjalnego,
  4. przełożeni wyżsi i przełożeni domów kleryckich instytutów życia konsekrowanego oraz kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego,
  5. wszyscy spowiednicy:

a)      w czasie komunii wielkanocnej,

b)      misji i rekolekcji,

c)      spowiadający w czasie kanonicznych wizytacji biskupich i odpustów parafialnych,

d)     z okazji spowiedzi narzeczonych, żołnierzy i więźniów,

e)      z okazji spowiedzi w szpitalach i osób chorych, które nie wychodzą z mieszkania oraz kobiet w ciąży,

f)       z okazji spowiedzi generalnych przynajmniej z okresu jednego roku.

Praktycznie można stwierdzić, że każdy kapłan posiadający upoważnienie do ważnego sprawowania sakramentu pokuty może dokonać uwolnienia skruszonego delikwenta od zaciągniętej kary ekskomuniki. Musi jednak osiągnąć stan pewności moralnej co do właściwej dyspozycji proszącego o uwolnienie od nałożonej uprzednio kary. Zewnętrze i absolucyjne uwolnienie od ekskomuniki zawsze musi poprzedzać udzielenie sakramentalnego rozgrzeszenia, które może przyjąć wyłącznie katolik realizujący prawo do korzystania z życia sakramentalnego. Spowiednik najpierw musi uwolnić od kary ekskomuniki, by następnie ważnie mógł udzielić absolucji sakramentalnej.

Bibliografia:

Katechizm Kościoła Katolickiego, Poznań 2012.

Kodeks Prawa Kanonicznego, Poznań 1984.

Syryjczyk J., Kanoniczne prawo karne. Część ogólna. Komentarz, Warszawa 2008.

Syryjczyk J., Kanoniczne prawo karne. Część szczególna, Warszawa 2003.

Wenz W., Kancelaria parafialna jako przestrzeń kościelnego posługiwania. Studium kanoniczno-pastoralne, Wrocław 2008.

Autor: ks. Krzysztof Cipior

P1210442

Czy umiemy cieszyć się tym co mamy? Zapewne tak, bo mamy tego o wiele za dużo. Szybkie znudzenie zostaje zastąpione kolejnym bodźcem. Nasze dzieci mieszkają w zawalonych po sufit zabawkami pokojach, nie wiedząc nawet jak ma na imię ich ulubiona lalka. My sami rzucamy się w wir pracy, bo tyle celów, bo mieszkanie, samochód, wakacje, kursy językowe, nowe meble… Wszystko potrzebne, ale czy niezbędne? Czy rasowy pies zastąpi Ci towarzysza życia, który nagle stwierdził, że koleżanka z pracy będzie lepszym bodźcem do wypełniania życia? Lubimy biec, najlepiej szybko i bez odpoczynku, tak by wciąż coś działo się przed oczami, by obraz nie był jednostajny, by coś wciąż nas ożywiało. Boimy się stagnacji, boimy się zatrzymać i spróbować pomyśleć o sobie. Czy jesteś zdolny by wyłączyć na tydzień telefon, komputer, radio, telewizję i zastanowić się co w życiu robisz, a czego tak naprawdę całym sercem pragniesz? Kto dziś ma odwagę zamknąć się przed światem tylko po to, by dotrzeć do swojego serca…? Kto się tego podejmie? Jak mamy być wartościowymi ludźmi, gdy nie znamy sensu i celu swojego postępowania? Jak możemy ufać sobie nawzajem, nie umiejąc zaufać samym sobie?

Wśród wielu kryzysów, które wstrząsają dzisiejszym światem, jednym z najbardziej niebezpiecznych jest zatracenie sensu życia. Wielu współczesnych nam ludzi zatraciło prawdziwy sens życia; poszukują oni jego surogatów w niepohamowanym konsumizmie, narkotykach, alkoholu, erotyzmie. Szukają oni szczęścia, lecz w rezultacie, zawsze ich udziałem staje sięgłęboki smutek, wewnętrzna pustka, a nierzadko rozpacz. Jak żyć, by nie zmarnować własnego życia? Na jakim fundamencie oprzeć plan swojego życia? (Jan Paweł II, Homilia z dnia 6.06.1988).

8 kwietnia 2013 to w Kościele Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, nazywany również Dniem Świętości Życia. Dniem, w którym wiele Wspólnot i Parafii organizuje publiczne przyjęcie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Modlitwę szczególną chroniącą Życie nienarodzonych. To nie jest wysiłek dla świętych, to małe zadanie dla zwykłych grzeszników, dla Ciebie i dla mnie. Trudne, bo trzeba je realizować konsekwentnie. Ale po dziewięciu miesiącach będzie dwoje wygranych – maleństwo i Ty, bo wreszcie zobaczysz, że nie jesteś do niczego. Jesteś do Życia koniecznie potrzebny.